ویژه‌های مشرق

راهبرد اصلاح‌طلبانی چون بهزاد نبوی خط فراتر از اعتراض و فروتر از انقلاب است که این خط راهبردی در ظاهر اخلاقی است که در باطن بر طبل جنگ خیابانی می‌کوبد.

در هفته‌های اخیر نزاع قابل توجه‌ای در جریان اصلاحات شکل گرفته که دولت را نشانه رفته، لایه‌ای از آن با طرح‌هایی چون استعفا معنایابی شده است.

أملی برکنش‌های سیاسی- انتخاباتی هسته سخت جریان اصلاحات بیانگر آن است که آنان همچنان بر راهبرد اصلاحات بنیادی(براندازی) تأکید دارند.

اسحاق جهانگیری در کتاب خاطراتش تلاش کرده برچسب 8 سال معاون اول روحانی بودن را از خود جدا کند.

تأکید قالیباف بر حق مردم در شنیدن واقعیت‌ها بود. او در برابر پیشنهاد برگزاری جلسه غیرعلنی مقاومت کرد و گفت «مردم نامحرم نیستند.» این رویکرد شفاف‌گرایانه، نشانه پایبندی او به اصل پاسخگویی عمومی است.

بخشی از اصلاح‌طلبان ساختاری به دلیل مواضع عقلانی دولت در سیاست خارجی با طرح موارد انحرافی رئیس‌جمهور را زیر ضرب برده‌اند.

مصالحه از سمت اصلاح‌طلبان معادل همان مذاکره است که روی آن مانور داده نمی‌شود، دلیل این اقدام روشن است، وقتی میز مذاکره موشک خورده باید یک پله بالاتر بازی کرد.

رادیکال‌های اصلاحات در حال اولتیماتوم به دولت چهاردهم هستند اما در دریایی غرق شده‌اند که نمی‌دانند باید دولت آوانگارد بوده یا از فضای هیجانی بیرون آمده و عاقل شوند!

پخش اخباری درباره ارسال چند پیام به تهران از سوی آمریکایی‌ها در روزهای اخیر بازتاب قابل توجه‌ای یافته است، در گرم کردن بازار این دست شایعات برخی افراد نزدیک به دولت نقش دارند.

تحویل اورانیوم 60 درصد در مقابل تعلیق اسنپ‌بک و بعد مذاکره در مورد برد موشکی و کاهش برد آن به زیر 500 کیلومتر مواردی است که آمریکا از مسیر نظامی نتوانست به دست بیاورد